این روزها بی تو چقدر سرد می گذرد

 لحظات بی تو چه دیر می گذرد

آن روزها را به یاد دارم زیاد دور نیست همین چندی پیش بود که گرمای وجودت را حس می کردم همین چند روز پیش بود که حس می کردم خوشبختی همین است در کنار تو بودن ، تو رو داشتن ...

به تو تکیه داده بودم مثله فرشته ی بی بالی که بال می خواهد برای پرواز تا اوج بگیرد در آسمان عاشقی سرود دلدادگی بخواند تا حس کند هنوز هم می تواند اوج بگیرد و عاشق بماند ...

بی تو بودم در این روزگار سرد و تاریک تا تو را یافتم نمی دانم چرا دنیا عوض شد دیگر سرد و تاریک نبود گرمای حضورت ،صدای نفس هایت همواره کنارم بود و به من حس زندگی می داد

خیال می کردم هیچ گاه تو را از دست نمی دهم آخه تو به من قول  داده بودی که با من خواهی ماند...

 ولی گاهی با شنیدن حرفهایت دلم را می لرزاندی به من می گقتی این لحظات را داشته باش ،عاشق باش و دلبری کن اگر روزی جدااز هم شویم خاطرات شیرین است که به یاد می ماند نه خاطراتی تلخ...

انگار دارم به اون روزها نزدیک می شوم انگار دیگر گرمای وجودت را حس نمی کنم چی شده ؟ یعنی تو را از دست داده ام آری تو همیشه به من می گفتی مواظب باش روزی مرا از دست می دهی انگار همین امروز است

روزگارم همان طور سرد شده است ...

چرا دستانت را به من نمی دهی؟ ...

دیگر مرا نمی خواهی حس می کنم ...

من باز همان فرشته ی بی بالی هستم که مرا بال دادی ولی به یکبار از اوج مرا به دنیای تاریکی هایم فرستادی چه زود دلبسته ات شدم و چه دیر فهمیدم باز هم در دلبستگی عجله کردم تو خود فرشته ای بودی با بالهایی پر از امید و پر از حس عاشقی ،  می توانی به راحتی به همه جا سر بکشی و بهترین فرشته ها را برای دلبری انتخاب کنی ولی من بی تو چه بی بالم چه بی بال